Archive for the ‘Уражанне аднаго дню’ Category

Впечатлило (взято из контакта)

Thursday, December 27th, 2012
Ирена Сандлер

В 2008 в возрасте 98-и лет умерла женщина по имени Ирена Сандлер. Во время Второй мировой войны Ирена получила разрешение на работу в Варшавском гетто в качестве сантехника/сварщика. У неё были на то “скрытые мотивы”.

Будучи немкой, она знала о планах нацистов по поводу евреев. На дне сумки для инструментов она стала выносить детей из гетто, а в задней части грузовичка у неё был мешок для детей постарше. Там же она возила собаку, которую натаскала лаять, когда немецкая охрана впускала и выпускала машину через ворота гетто. Солдаты, естественно, не хотели связываться с собакой, а её лай прикрывал звуки, которые могли издавать дети. За время этой деятельности Ирене удалось вынести из гетто и, тем самым, спасти 2500 детей.

Её поймали и пытали, сломали ей обе руки и обе ноги, но она не рассказала, где закопаны банки с именами – это была единственная ниточка, по которой уцелевшие могли бы найти своих детей… Благодаря поддержке подполья, ей удалось чудом избежать расстрела. После войны она попыталась отыскать всех возможно выживших родителей и воссоединить семьи. Но большинство из них окончило жизнь в газовых камерах. Дети, которым она помогла, были устроены в детские дома или усыновлены.

В 2003 году она получила самую высшую награду Польши, орден Белого Орла. Музей Холокоста Израиля присудил ей звание “Праведника народов Мира”. В 2007 она была выдвинула на Нобелевскую премию мира, но не получила ее.

Ирена говорила: “Я до сих пор чувствую себя виноватой, что я не сделала больше…”

Этот пост, как цепочка памяти о миллионах жертв войны и ее героях.

Прывітанне, мой украінскі сябра!

Friday, August 22nd, 2008

Калі-ласка, падскажыце, што яны азначаюць???

Friday, August 22nd, 2008

Былі знятыя ў горадзе Львіву, Украіна.

Ёсць некалькі варыянтаў, але яны вельмі агульныя. Незразумелы дакладны сэнс стрэлачак, лічбаў уверсе, унізе, па баках, а таксама нумар самаго значку. І яшчэ – бачыце, ёсць праклад, калі на адным будынку – некалькі значкоў, і ўсе з рознымі лічбамі! Дапамажыце :)

23-ці выпуск рассылкі: “Самаразвіццё. Зразуменне сябе. Погляд знутры”

Thursday, August 21st, 2008

Дык, вось, сёння я выпусціў 23 выпуск рассылкі. Мне ён спадабаўся, як і спадабалася праца над ім. Шчыра і натхнёна.

Напомню, што падпісацца на рассылку вы можаце ў формачцы зверху, ці проста перашоўшы па спасылцы, таксама ўверсе.

А ніжэй, пад катам – гэты самы выпуск.

Эго.
Новая (для рассылки) триада кванторов описания смысла и гармонии существования: душа, дух, тело.
Несколько полезных выводов.

(more…)

Учора памёр Аляксандр Салжаніцын. Няхай там яму будзе добра.

Monday, August 4th, 2008

Памятаю, на другім курсе ўнівэрсітэту я зачытваўся адным днём Івана Дзянісавіча, Архіпелагам Гулаг, спорыў, і нават неразумна сварыўся з тымі, хто мяне не разумеў. Для мяне гэта было вялікае адкрыццё, і вялікае шчасце – чытаць гэта.

Аляксандр Салжэніцын пры вяртанні на радзіму

Гэтае фота ўзята па наступнай спасылцы

Калі пачытаць біяграфію Аляксандра Салжэніцына, становіцца зразумелым, што чалавек з такім жыццём не можа быць дрэнным. І зразумела, нават нягледзечы на крытыку Салжэніцына, што ён меў права на свае творы: вайна, хвароба на рак, лагеры Гулагу, дысыдэнцтва, гульні з КДБ, Еўропа, ЗША, вяртанне на радзіму.

Светлая памяць Аляксандру Салжэніцыну.

Новыя, ды старыя, шмат прыгожых карцінак.

Tuesday, July 29th, 2008
Зіма. Родны горад Салігорск.

Зіма. Анёл. Кіеў.

Па дарозе на радзіму. Зіма.

Проста дзядзька з сабакаю.

Салігорск. Сумны. З блізняткамі.

Старая фотка. З сястрычкаю. Яшчэ калі працаваў на Епаме.

Пруся ад гэтае фоткі

Мой лепшы сябра Дзіма

(more…)

Уражанне адной ночы.

Thursday, July 10th, 2008

Заўтра еду ў Піцер. Упершыню. А ў Кіеве ідзе дождж. Праз некалькі хвілін, у 6 гадзін ранку, я буду бегчы ўздоўж Дняпра, слухаць Alone and Acoustic, купацца ў ранішнім Дняпры, ды збіраць думкі, што зусім распляскаліся гэтай ноччу.

Куркума. Гэты малюнак зроблены Таней Пуцяцінай

Вось тут вы можаце прачытаць поўнасцю пра куркуму, і значыцца, па думках Тані, і пра мяне. http://casa-mila.livejournal.com/4240.html

А гэта – дзённік піцерскай дзяўчынкі Тані Савічавай.

Зроблены падчас блакады Ленінграда. 6 лісткоў з 8 пералічаюць смерці яе блізкіх. Дзяўчынка памёрла ад хранічнай дыстрафіі ўжо апасля зняцця блакады..

“Адмазкі.”

Мой першы малюнак, які я выстаўляю на шырокі агляд.

І напрыканцы відэа з ютьюба маёй любімай Ані Дыфранка (ani difranko)