Archive for December, 2007

Адчынены праём, ці стэнсіл ад афіцыйных улад

Monday, December 3rd, 2007

Фота-конкурс – дзеля чаго гэта зроблена?

Monday, December 3rd, 2007
Недарэчнасць

Проста уражанне аднаго дню

Monday, December 3rd, 2007
Панядзелак ды снаўборд

Панядзелак. 7 раніцы. Я стаю на горцы пад назваю “Пратасаў Яр”. Дыхаеш – і пар падымаецца ўгару. Ногі ў снаўбордных ботах, я гатовы да спуску. Яшчэ цёмна. Нікога тут больш няма. На йлбу – ліхтарык. Трошкі парашыць снег. Пад дошкаю – таксама ён, і яшчэ няўтоптаны. Еду лёгка. І ў галаве адчуванне нерэяльнасці – цёмна, адзін хлапец з ліхтарыкам на йлбу трэніруецца рабіць розныя фішкі з снаўбордам. Спусціўся толькі раз. Трэба заняцца дошкаю, бо слізгальная паверхня ўжо яніякая. Але для мяне сёння гэтя – нешта накшталт медытацыі. Давольны еду дадому, у маршрутцы людзі здзіўленна паглядаюць, а дома яшчэ спяць. Моюся. Націраюся масламі. Раблю самамассаж цела. І давольны пачынаю гатаваць есці, раблю гэта з задавальненнем. Ем доўга, смакуючы. Потым, моючы посуд, гляджу на фотаздымак любімага чалавека, слухаю беларускую музыку. На сэрцы цёпла.

Wi-fi ды інтэрнэт на шару

Учора сядзім у “Пузатай хаце”. Я ўтыкаю ў наўтбук. Побач праходзіць дзяўчынка ды пытаецца – а вы ловіце сетку з Арэны (гэта ўжо іншае памяшканне). Кажу – не ведаю. Паспрабавалі, аказалася, wifi сетку я лаўлю, але яна запароленая. І тут дзяўчынка мяне ўразіла – вось вам, кажа, пароль. Астатак часу прайшоў пад знакам бязплатнага карыстання інтэрнэту.

Беларусам ды мінчанам

Беларусам і асабліва, мінчанам… У Кіеве галаву горада выбіраюць гараджане. Зараз тут мэр – Леанід Чарнавецкі пад мянушкай Лёня Космас. Яго вельмі не любяць Кіяўляне, нездарма называюць космасам. Ходзяць чуткі, што ён вельмі сябруе з какаінам. І ёсць такі праект http://ya-kianin.com, прысвечаны грамадзянскаму жыццю Кіева. Яго актывісты ладкуюць паказ відэя стужак, дзе высмейваюць свайго мэра. Кропкі, дзе круцяцца гэтыя ролікі, зладкаваныя ва ўсіх публічных месцах, нават перад мэрыяй. Вось так…

Падарунак з нагоды Зімы: Новая рубрыка “friends art”

Saturday, December 1st, 2007
Назва кажа сама за сябе, таму пачнем з цудоўнага Шлёніка
Шлёнік

Шлёнік сумны :)

Табе. Зіма. Сэрцы.

Saturday, December 1st, 2007

Абдымаю, бяру на рукі –
Чуеш гэтыя гукі?
Гэта нашыя сэрцы.

Отпустите

Saturday, December 1st, 2007
Адзін з маіх самых любімых вершаў. Памятаю свой стан, у якім ён ствараўся. Аб гэтым можна марыць, у тым ліку і мне, бо такія станы – рэдкасць
Отпустите.

Отпустите грудь, бесы, демоны!
Не держите ее, окаянные…
Рано ведь умирать, молодая я,
Ведь дела меня ждут еще славные.

Взгляд пронзительный, да чарующий,
Не меня окинет он взорами,
Я оставила его позабытым…
Позабытым, да с искрою божию.

А шаги еще, томно-красивые,
Все идут, ведь куда они денутся,
Ведь не время для рока, милый мой,
Да мечты еще наши все пенятся..

А ты видел поутре радугу?
Не на небе, в глазах моих аленьких!
То пыталась душа моя, золотце,
Рассказать все тебе, несказанное!

Вот ведь невидаль – ночка пьяная,
Разлилась на просторах невиданных!
А потом, пролетая птицею,
Заблестела в ресницах миленьких.

Ведь не плачешь ты, рыцарь мой суженый,
Да и смеха то давно уж невидано,
Где ж остались мечты те желанные,
Только речи твои унылые..

Но глаза цвета синего ладана,
Все блестят,
кличут,
манят,
лелеют,
Над долиной ночного города,
Не меня, но волшебную зимушку
украшать все своими узорами.

08.01.2006 (думаю, что ўсё ж такі, створаны гэты вершык быў у 2005)

Цудоўнейшы і пазітыўнейшы стэнсіл

Saturday, December 1st, 2007

(чамусьці ўзгадаўся Дзмітрый Марчанкаў – прывітанне, Дзіма!)