Archive for April, 2008

Антыбрэндавы пост. Мае адчуванні сябе.

Tuesday, April 22nd, 2008

Радасна, што адыходзіць шмат непатрэбнага, пустога, непоўнага. Труслівага. Штосьці ўнутры ўвесь час падсказвае – так трэба. Не зачыняй вочы. Ідзі. Глядзі. Разважай.

Блін, развучыўся пісаць сляпой пячаццю – проста неабходна авалодаць ёю ізноў.

Шмат не пісаў на зміцяркоме. Калі кніга ўплывае на лёс аўтара, і вісіць над ім усім цяжарам – мо тое ж самае і блогам? Так, калі садзішся штосьці пісаць – дзесьці ўнутры паяўляюцца ўяўленні людзей, якія будуць гэта чытаць. Пачынаецца заточка пастоў пад тэматыку зміцеркому – пачатак, развіццё і ўсе астатнія справы.

А сейчас – попишу немного на русском. Вот уже немного лучше со слепой печатью. Может, и не так много времени потребуется, чтобы пальцы вспомнили то, что они умеют. Так вот, возвращаясь к русскому – почему на этом языке. Не родном, не сочетающемся с брендом Змицеркому. Только что вспомнил слова Артемия Лебедева о том, что только самые крутые перцы могут позволить не иметь бренда. Вот так и я.

Шутка. Я хочу написать книгу. На русском, как на более коммерчески востребованном языке. Это ведь все понятно. Вчера мне рассказали, что известные белорусские писатели для того, чтобы позволить себе написать одну книгу на родном, белорусском, пишут 10 на русском. Что говорить обо мне. Вот для этого нужно потренироваться выражать свои мысли на русском. Но просто выражать – мало. Нужно достичь состояния, когда процесс написания на русском будет в кайф. И, конечно, безусловно, слепая печать. Когда можешь позволить выражать мысли со скоростью говорения, то процесс написания становиться по скорости, виражам именно таким. Мозг включается на всю катушку, и это дикий кайф. Даже сейчас я ощущаю восторг – пальцы летают над клавиатурой, и головушка (или голова, как называет меня Ks) думает в заданном направлении, штурмует, не тупит, и другим мыслям просто нету хода. Концентрация, и конкретный интерактив.

Про книгу я как-нибудь еще напишу. Про идею. Почему, что сподвигло. В чем сюжет, если он будет. Думаю тут, на змитеркоме будут появляться главы.

So an now I would just list some events from my life occurred for that some months. Why English. The same shit. There is not a reason not to write in English. I am going to create great internet resource devoted to Java programming technology, and I need an ability to express myself not only to programmers, customers, quality engineers, but also to you, readers. My english is a point to improve. Still.

Initiation. I hope that was a white one. As famous belarussian philosopher Alexander Gricanov, told me about contra-initiation. Black-initiation.

I am ready to understand some things. Not very important for you. But for me. I do not know how to love. What is love. I just do not know. But I have a wish to study. The same is with ego. From negative point of view. What is it. Why do we need it. Can I feel well without it. I beliebe above and also here, my motivation is not only ego, but something else. And I believe when I would start working over my book I would transform ego into something else. Definitelly I dream about that.

зараз насамрэч, скончваю шуткаваць.

Ініцыяцыя. Сустрэча з Ромаю, паслядоўнікам Гурджыева, які зрабіў сваю справу добра, і паказаў мне, што расслабляцца і стаяць на месцы – проста не варта. Вельмі шкадую, але я згубіў кантакты Ромы. Мы планавалі ісці з ім у горы… Во. Я даваў яму сваю візітку. Там ёсць сайт зміцеркому.
update: кантакты Ромы знайшліся!

Дык вось, асноўная думка гэтага пасту ў тым, што калі ты гатовы – увесь сусвет дапамагае табе. Але павялічваецца ўзровень адказнасці. Калі чалавек спіць, то ў гэтым стане ягоныя тонкія састаўляючыя – тое, што звычайна навукоўцы абыходзяць бокам, маўчаць. Яны проста “кладуць” на абалонку, якая нават аб іх і не здагадваецца. Але, калі ёсць рух, то рабленне таго, што табе не цікава, не ўласціва, проста забівае. Бо сувязь з тонкімі штукамі ўзрастае. І гэта – ужо цэлая пупавіна. І адказнасць. Яны – магутныя, і так проста цябе не адпускаюць. Бо яны таксама і разумныя.

У чым дапамога сусвету мне? Сустрэчы з Майстрам Шляху Аляксандрам Любаравым. Майстрам і Філёзафам Уладзімірам Грыцанавым. Майстрам і Бізнесмэнам Андрэем Валер’евічам. Майстэркаю класічнай васьміступенчатай ёгі – Валянцінай Мхайлаўнай. Майстрам ды бізнес-трэнерам, псіхолагам Сяргеем Фацерыным. Глядзіце. Што было дагэтуль. 24 гады. Ніводнага майстра навокал. Канешне, я разумею, што не ў іх справа, але ва ў мне. Але засталося неадказаным пытанне – а дзеля чаго яны сустракаюцца. Навошта? Прафесіяналізм? Грошы? Прызванне? Адказ буду шукаць падчас напісання кнігі.

Ну вот, первый экспериментальный пост на трех языках готов. Мне кажется, он достаточно удался. Не разучился писать на русском. Нормально, но на троечку, собираются мысли на английском. Хорошее душевыражение на белорусском.

Таму да пабачэння!

Всего хорошего!

With best regards,

your Zmicer.